Dagboeken
Evelien
Zorgde voor: haar vader die een herseninfarct heeft gehad.Thuissituatie
Bijna 11 jaar geleden heeft mijn vader een herseninfarct gehad, waardoor hij rechtszijdig verlamd is geraakt en niet meer kon praten. Op 9 december 2005 is hij overleden.5 maart 2007
Bericht 1 van 25
De laatste tijd droom ik regelmatig over mijn vader. Meestal zie ik hem dan als een gezonde man maar het gevoel dat ik voor hem moet zorgen, heb ik in mijn dromen nog steeds. En elke ochtend dat ik wakker word, nadat ik over mijn vader heb gedroomd, voel ik dezelfde warmte en liefde die ik ook van hem kreeg toen hij nog leefde. Ik mis mijn vader en ik mis het kunnen zorgen voor hem.
Vandaag was ik in een conferentieoord (tevens hotel) waar mijn ouders een paar jaar geleden op vakantie zijn geweest. Ook weer zo'n moment dat ik hem mis.
En dan heb je nog van die momenten dat je je afvraagt of het herseninfarct niet voorkomen had kunnen worden. Waarom had de huisarts mijn vader toentertijd niet meteen naar het ziekenhuis gestuurd? Mijn vader was al een hele tijd voordat hij het herseninfarct kreeg oververmoeid. Alle signalen dat er iets mis was waren daar maar waarom heeft de huisarts mijn vader niet met spoed naar het ziekenhuis verwezen? Dat had hij een paar maanden eerder ook gedaan, waarom die dag niet? Een paar dagen later werd mijn vader opgenomen in het ziekenhuis, getroffen door een herseninfarct. Dat is nu bijna 11 jaar geleden. Had het voorkomen kunnen worden? En als mijn vader geen herseninfarct had gekregen, zou hij nu dan nog hebben geleefd?
Genoeg vragen maar geen antwoorden. Wat ik wel weet is dat ik nog mooie jaren met mijn vader heb beleefd en dat ik dankbaar ben dat ik voor hem heb mogen zorgen. Dat ik zijn liefde en warmte nog voel als ik over hem heb gedroomd, is misschien zijn antwoord waar ik naar moet luisteren. Wat gebeurd is kan ik toch niet veranderen. Wat telt is dat mijn vader, na de acceptatie van zijn beperkingen, toch weer van het leven is gaan genieten. En al die mooie herinneringen die ik aan hem heb, neemt niemand me af en blijven me altijd bij.
Vandaag was ik in een conferentieoord (tevens hotel) waar mijn ouders een paar jaar geleden op vakantie zijn geweest. Ook weer zo'n moment dat ik hem mis.
En dan heb je nog van die momenten dat je je afvraagt of het herseninfarct niet voorkomen had kunnen worden. Waarom had de huisarts mijn vader toentertijd niet meteen naar het ziekenhuis gestuurd? Mijn vader was al een hele tijd voordat hij het herseninfarct kreeg oververmoeid. Alle signalen dat er iets mis was waren daar maar waarom heeft de huisarts mijn vader niet met spoed naar het ziekenhuis verwezen? Dat had hij een paar maanden eerder ook gedaan, waarom die dag niet? Een paar dagen later werd mijn vader opgenomen in het ziekenhuis, getroffen door een herseninfarct. Dat is nu bijna 11 jaar geleden. Had het voorkomen kunnen worden? En als mijn vader geen herseninfarct had gekregen, zou hij nu dan nog hebben geleefd?
Genoeg vragen maar geen antwoorden. Wat ik wel weet is dat ik nog mooie jaren met mijn vader heb beleefd en dat ik dankbaar ben dat ik voor hem heb mogen zorgen. Dat ik zijn liefde en warmte nog voel als ik over hem heb gedroomd, is misschien zijn antwoord waar ik naar moet luisteren. Wat gebeurd is kan ik toch niet veranderen. Wat telt is dat mijn vader, na de acceptatie van zijn beperkingen, toch weer van het leven is gaan genieten. En al die mooie herinneringen die ik aan hem heb, neemt niemand me af en blijven me altijd bij.
Naar overzicht
