'Alleen op vakantie gaan, dat deed mijn pap gewoon'

  • Gepubliceerd: 16 mei 2017
  • Susanne

In mijn ogen was mijn vader die grappige sukkel, hij had wel wat weg van Mister Bean. Tegelijkertijd vond ik mijn pap soms enorm stoer. Maar vooral grappig. Alleen op vakantie gaan. Dat deed mijn vader gewoon. Ook toen hij ziek was. ‘Ja waarom niet Susanne?’.

En ik was toen toch echt wel de kampioen in obstakels zien. Maar mijn pap kon dan juist heel veel mogelijkheden zien, grappig vind ik nu dat wij daarin altijd tegenovergesteld zijn geweest. Wanneer ik mogelijkheden zag dan zag mijn papa alleen maar obstakels en andersom kon het dus ook gebeuren.

De laatste vakantie die mijn papa heeft gemaakt was een cruise door Noorwegen.
Hij vond het prachtig. Ik dacht vooraf 'gaat dat allemaal wel goed?'

Mijn vakanties waren vooral dicht bij huis zodat ik altijd in de buurt kon zijn van mijn vader, hij vond dat nergens voor nodig. Dus besloot ik uiteindelijk om ook maar eens met mijn kinderen de reis naar de zon te gaan maken met een vliegtuig. Daar stond dan onze eigen Mister Bean op het vliegveld, ons uit te zwaaien. Dat beeld is een mooie waardevolle herinnering geworden. En bij thuiskomst was hij er ook weer. Dat voelde toen al als een enorm mooi cadeautje. Want hij was toen gezond genoeg om thuis te kunnen zijn.

Thuis was er voor hem de thuiszorg die dagelijks of om de dag langskwam, dat gaf mij altijd een gerust gevoel. Uiteraard belde ik mijn papa vanuit mijn vakantieadres, meestal toch wel om de dag. Even mijn ervaringen met hem delen maar ook tegelijkertijd horen hoe het met hem dan ging. Ik hoorde altijd aan zijn stem hoe het echt met hem ging. Ook weer even zelf die dochter, dat kind zijn. Even de grapjes van mijn papa horen of juist de bemoedigende woorden zodat ik met m'n kinderen van onze vakantie kon gaan genieten.

Ook haalde mijn pap zelf altijd wel wat streken uit rondom vakanties en plannen maken.
Meestal vloog ik dan op de kast door zijn acties. Ja.

Mijn papa was een man die altijd voor het zekere wilde gaan, uitstellen, nadenken, geld sparen, overwegen, voorzichtig vooral ook. Niet echt heel erg impulsief. Zo wilde hij nog een keer heel graag terug gaan naar Noorwegen. Na zijn opname op de intensive care had hij dan ook een vakantie geboekt. Een cruise. Naar Noorwegen. Ja. Hij had door zijn IC opname het 'licht' gezien, je leeft maar een keer en het kan zo voorbij zijn. Klopt.

Vrolijk begroette hij mij dan ook in het ziekenhuis toen ik op bezoek kwam; ‘heeeey Susanne, kijk eens wat ik ga doen, ik heb weer een cruise naar Noorwegen geboekt’.
Euhm oké.

Je moet je voorstellen dat mijn pap de dagen en weken hiervoor afwezig was, een delier had en dus dingen zei en dacht te zien die er niet waren, niet helder van geest, hoge koorts, slechte ademhaling waardoor beademing, hartritmestoornissen en zeer hoge stomaproductie met steeds uitdrogingverschijnselen wanneer het infuus werd getracht om af te bouwen. Dus je snapt dat bij mij de radars volop gingen lopen.

Heeft hij nu weer een helder moment?
Of is dit weer een moment dat hij in een delier zit?
Nee het was geen delier, hij was helder.
Hij had een vakantie geboekt.
‘Nee, nee papa dat ga je dus niet doen he’.

Ow als ik nu aan dat gesprek terug denk verschijnt er een glimlach bij mij en ook voel ik de tranen opkomen en grote spijt. Waarom moest ik mijn papa die reis ontzeggen?
Waarom zag ik duizend beren op de weg en verbood ik mijn papa zijn droomvakantie?
Waarom was mijn papa zo enorm eigenwijs ook? Spijt voel ik nu, spijt dat ik vanuit bezorgdheid en realistisch zijn, mijn papa zijn vakantie heb ontzegd, vanuit mijn liefde voor hem. Ik kan er ook echt wel om lachen hoor. Want ik zie hem nog in zijn bed liggen, met zijn reispapieren voor zich. Trots dat hij zijn vakantie had geboekt. Lag hij in zijn ziekenhuis bed. En dan mijn reactie daarbij. Boos. Verbaasd. Vooral boos.

‘Dat gaat dus niet gebeuren. Je gaat die reis maar annuleren’. En hij annuleerde de reis.
De 'Had ik maar' gedachtes zijn zinloos geworden! Dus heb ik er van geleerd en kan ik nu zien wat er wel is én daar het beste van maken en volledig van genieten!

Fijne vakantie, op welke manier dan ook.
Liefs Susanne 

Susanne

Susanne is negen jaar mantelzorger geweest voor haar vader. Tot aan zijn overlijden. Zij is een trot... Bekijk profiel en blogs