Dagje ziekenhuis

  • Gepubliceerd: 29 mei 2018
  • Yvette

Elke drie maanden gaan we voor controle met onze dochter naar het ziekenhuis. Er zijn periodes geweest dat we vaker moesten. En wat gebeurt er dan, er ontstaan gewoontes. 

Gewoontes

Het is toch een uurtje rijden en om de spanning wat te reguleren zingen we in de auto liedjes. En dan niet zomaar liedjes maar ook een zelf bedacht liedje dat eigenlijk een voorbereiding is op het ziekenhuisbezoek. En elke keer vraagt onze dochter weer ‘mam zing je dat liedje over het ziekenhuis’. Mijn ‘zangtalent’ neemt ze op de koop toe. En tegenwoordig ligt ze standaard te slapen in de auto. 

In het ziekenhuis

Bij aankomst de plaspauze en nog even in het winkeltje kijken. De heerlijke koeken. De lunch, ‘mam je neemt toch wel een broodje kroket’. Het lange wachten. De ontmoeting met lotgenoten om vervolgens samen de boel op stelten zetten in de wachtkamer bij het bloedprikken. Waar ik altijd geamuseerd naar kijk en lekker laat gaan. Het bloedprikken blijft toch spannend. Ook hierbij zijn de ontstane gewoontes belangrijk. Als hekkensluiter speciale medicatie ophalen bij de ziekenhuisapotheek. 

Energievreter

We proberen er altijd een gezellig dagje van te maken. Maar voor mij blijft het een energievreter. Machteloos omdat je de uitslagen niet kunt veranderen. Hoopvol, dat haar nierfunctie niet verder is gedaald en dat er geen medicatie bijkomt of wordt verhoogd. We sluiten de dag af met een cadeautje voor onze dochter en ik heb mijn cadeautje al gehad, het broodje kroket. 

Yvette

Yvette is getrouwd en moeder van een dochter (2008) en een zoon (2010). Haar dochter heeft de zeldza... Bekijk profiel en blogs