Een stapje harder

  • Gepubliceerd: 12 oktober 2018
  • Yvette

Na de zomer maak ik de balans op van het restant van de vrije dagen, tot mijn verbazing zijn het er nog meer dan dat ik had verwacht. Ik loop mijn overzicht opgenomen uren met de agenda ernaast nog eens grondig na. Het klopt toch echt, ik blijf verbaasd.

Zoals bij mijn vakgebied hoort laat ik er een analyse op los. Tegelijkertijd moet ik denken aan een artikel dat ik laatst heb gelezen over mantelzorgers die op hun werk ongemerkt een stapje harder lopen. Opgenomen uren voor de zorgtaken worden vaak op een ander moment gecompenseerd. Werken op vrije dagen of in de avonduren om al die opgenomen tijd te compenseren.

Je wilt ook nog dagen overhouden voor vakantie en leuke dingen en tegelijkertijd worden ze opgeslokt door ziekenhuisbezoeken, therapieën en dergelijke. Daarbij komt het verantwoordelijkheidsgevoel, je wilt je werk goed doen en je wilt niet dat ze op het werk ‘last’ hebben van je zorgtaken.

Herkenning

Ik herken mijzelf hier zeker in. En tegelijkertijd vraag ik mij af: ‘Wie vindt nu dat dat stapje harder gelopen moet worden?’ Komt dat niet vanuit plichtsbesef? Het brengt je ook in een spagaat om ook goed voor zelf te blijven zorgen. De uitdagende puzzel ‘balans‘ komt weer om de hoek kijken. Blijven hollen is een kortetermijnoplossing, kijk naar oplossingen, maak het bespreekbaar. En tegelijkertijd denk ik hoor wie het zegt, ook voor mij ligt hier nog een uitdaging.

Yvette

Yvette is getrouwd en moeder van een dochter (2008) en een zoon (2010). Haar dochter heeft de zeldza... Bekijk profiel en blogs