Tip: Schrijf alles op!

  • Gepubliceerd: 17 januari 2017
  • Susanne

Wanneer je te maken krijgt met een zieke dierbare kom je ongevraagd in een wereld terecht waar jij onervaren in bent! Gelukkig maar want het is nooit leuk om op die sneltrein te gaan zitten. Het moeilijke is dat jouw emotionele band met jouw dierbare zorgt voor vele gevoelens van angst onzekerheid en verdriet. Jij voelt jezelf machteloos en staat toe te kijken. Je weet niet wat deze situatie jullie gaat brengen en je weet ook niet wat het met jou gaat doen.

Je voelt frustraties, want jouw dierbare is de allerbelangrijkste! Jouw dagen, jullie toekomst is ineens veranderd in een grote onzekerheid. Waar moet je op letten? Wat moet je doen? Hoe lang gaat dit duren? Ineens zit je vast aan je telefoon en voel je jezelf onrustig. Altijd bereikbaar zijn. Alles laat je vallen, alles staat stil en de onrust en onzekerheid draait op volle toeren door. Welke vragen moet je stellen? Wanneer moet je ingrijpen? Wat is normaal? Wat betekenen al die medische termen?

Je zit midden in je emoties van angst en onzekerheid en ja je vergeet ook vragen te stellen over de medische situatie van jouw dierbare. Overmand door de compleet nieuwe situatie die ineens ongevraagd jouw dagen beheersen. En dan? De eerste dagen of weken kun je jouw leven op de pauze knop zetten. Maar al vrij snel ontdek je ook dat je de draad weer moet oppakken. Zo voelt het en zo is het ook vaak. Wat kun je op je werk regelen? Kun jij mantelzorg verlof opnemen? Hoe kun jij je eigen gezin draaiende houden hierin?

Wat ik als tip wil meegeven is om alles waar je tegen aan loopt te noteren in een schriftje. Schrijf op wat je ziet aan het gedrag van jouw dierbare, de vragen die je hebt, de gezondheid, alles kun je noteren. Wanneer je dit schriftje bij jouw dierbare in het ziekenhuis of verpleegtehuis (of zelfs thuis) bij jouw zieke dierbare laat liggen kun je dit schrift er bij nemen wanneer er gesprekken zijn met de medische specialisten. Iedereen die samen met jou betrokken is bij de zorg om en voor jouw dierbare kan in dit schrift notities maken.

Omdat er vaak in zeer korte tijd zoveel gebeurt vergeet je ook snel welke dagen wanneer wat gebeurt. De hoeveelheid aan emoties en gebeurtenissen is soms overweldigend. Wanneer je alles kunt teruglezen geeft dat een overzicht voor jezelf maar ook kan het behulpzaam zijn bij de vragen beantwoord krijgen waar je mee rondloopt en vaak vergeet tijdens de gesprekken met de medische specialisten. Ook voor de medische specialisten kan jullie schriftje behulpzaam zijn, zo kunnen zij ook terug zien wat jullie zien en ervaren bij de patiënt.

Wat ik ook als tip wil meegeven is dat jij jouw dierbare kent. Blijf duidelijk aangeven wat jij ziet en hoe jij jouw dierbare kent. Wanneer jij ziet dat jouw dierbaren niet zichzelf is, zieker is dan de medische zorg ziet verwoord dit dan duidelijk. Leg uit wat jij ziet, waar jij jezelf zorgen om maakt ook. Vraag om onderzoeken wanneer jij ziet dat het niet goed gaat en leg uit wat jij ziet. Wanneer je dit ook in je schriftje noteert kun je dat ook altijd terugvinden en erbij nemen tijdens gesprekken.

Mijn ervaring is dat een opname en ziekteverloop vaak zeer snel verlopen, alles komt dan in een sneltrein op je af en door de hoeveelheid aan omstandigheden vergeet je soms dingen maar ook kun je zelf het overzicht kwijt raken. Het is geen leuke situatie, vooral is het overleven. Leven in de sneltrein zonder een station om uit te stappen.

Mijn belangrijkste tips die ik heb mogen leren door de jaren met mijn zieke pap:

  • Stel vragen.
  • Schrijf alles op wat je ziet bij jouw dierbaren, meemaakt met jouw dierbare, jouw vragen die jij hebt, uitleg over medische termen, uitleg over de medische zorg die wordt verleend.
  • En neem niet alles voor lief aan! Je mag en kan ook vragen naar andere mogelijkheden, behandelplannen of andere opties.
  • Wanneer je dierbare wordt ontslagen uit het ziekenhuis stel dan ook vragen over de nazorg. Kun jij zelf thuis de zorg gaan verlenen? Is er thuis nog zorg nodig?
  • Kan je dierbare naar een verpleegtehuis? In welk verpleegtehuis is er dan plaats?
  • Welke zorg is er dan nodig in het verpleegtehuis?

Vaak word je overvallen door medische vragen waar direct antwoord op gegeven moet worden terwijl jij in alle hevigheid van jouw emoties zit. Jij hebt vaak ook het gevoel dat jij direct antwoord moet geven. Vraag  om de pauzeknop! Vraag of je even mag nadenken vraag of er nog andere opties zijn. Zeg dat je het niet weet. Zeg dat je verdriet en je eigen angst jouw emoties en verstand hebben overgenomen. Want wanneer jij niets zegt en niets vraagt gaat de medische sneltrein door en sta jij daarin stil. Spreek uit wat er door jou heen gaat en welke vragen jij hebt, welke emoties jij voelt.

In het ziekenhuis is de voornaamste zorg voor de patiënten, mijn ervaring daarin is wel dat wanneer jij openlijk uitspreekt en aangeeft wat jij ziet en wat jij ervaart dat juist de medische zorg ten goede kan komen. Want hoe kan de medische zorg weten hoe jouw dierbare is zonder jouw toelichting daarin? Soms zijn medische waarde niet voldoende om een medische situatie duidelijkheid te geven.

En nog een reden om alles op te schrijven is dat jouw dierbare ook alles kan teruglezen wanneer deze weer zelf is opgeknapt en daar de behoefte aan heeft. Voor mijn pap heeft het geholpen dat ik alles voor hem had opgeschreven, het heeft hem geholpen om zijn opname op de ic te verwerken. En het gaf hem ook antwoorden om alles door mijn ogen terug te lezen. Het heeft mij geholpen om bij de volgende opnamen mijn pap te voorzien in de juiste omstandigheden en zorg zodat hij rustiger kon zijn. Mijn pap was een gevoelige man en had veel moeite met veranderingen. Dat heb ik ontdekt juist door alles voor mezelf op te schrijven en van daaruit kon ik mijn pap een veilige en rustige omgeving geven. Doordat ik door het opschrijven van mijn ervaringen kon zien waar mijn pap behoefte aan had. Ik kon het teruglezen op momenten dat ik zelf niet in de sneltrein van de emoties zat.

Heel veel sterkte met de zorg voor jouw dierbare.

Liefs Susanne

Susanne

Susanne is negen jaar mantelzorger geweest voor haar vader. Tot aan zijn overlijden. Zij is een trot... Bekijk profiel en blogs