Wat kan mij het schelen!

  • Gepubliceerd: 16 september 2016
  • Michiel

Hoe vaak heb je wel niet dat als iemand je op een bepaalde manier aankijkt tijdens het voorbij gaan in, laten we zeggen, de supermarkt, dat je denkt dat je haar niet goed zit? Iets in je neus zit? Of je gulp openstaat? Zo onopvallend mogelijk probeer je te controleren of alles nog wel netjes is. Uiteraard is het een standaard wet dat door dit te doen je eigenlijk alleen nog meer aandacht trekt. Sta je daar op een hoekje van een schap je gulp te checken, zal je net zien dat iedereen juist die gang in moet. Daar gaat je stoere ego.

Mijn zoon heeft daar totaal geen last van. Al gaat hij in zijn onderbroek naar de supermarkt, het kan hem totaal niet schelen. Misschien wel een voordeel van zijn autisme. Natuurlijk laat ik hem niet in zijn ondergoed naar een winkel met mij gaan, maar het geeft wel aan hoe hij in het leven staat.

Een paar jaar geleden liepen we door een supermarkt. Junior was zoals altijd luid enthousiast het wagentje aan het duwen. ‘Jezus, wat schreeuwt dat kind! Kan je hem niet opvoeden of zo!’ Deze opmerking ging bij mij behoorlijk door merg en been. Het kwam nota bene van een oudere vrouw,  een moeder, waar van je toch wel wat meer wijsheid van verwacht dan een ondoordachte uitspraak. Ik stond aan de grond genageld. Wist even niets te zeggen. Dit was niet iets wat je snel even stiekem bij een schap kon checken. Het raakte me. Waarom zei een persoon zoiets?

Junior gilde een vrolijke kreet  naar de vrouw. Niet door hebbende hoe beledigend zij wel niet was, of hij had er gewoon schijt aan. Nog steeds ga ik voor dat laatste. De vrouw in kwestie schrok. Zij leek te beseffen wat de realiteit was en droop beschamend af. Mijn zoon maakte het allemaal geen moer uit. Hij staarde me aan met een blik of we nog verder gingen winkelen.

Opeens besefte ik het. Het maakt niet uit wat anderen van je denken als ze niet dichtbij je staan. Het gaat er om hoe je zelf in het leven staat. Junior leerde me toen die tijd een wijze les.

Vandaag de dag loop ik heel anders door de supermarkt. Net als junior laat ik de blikken lekker van me afglijden. Wij zijn de punkers van de grootgrutters, anarchisten van de schappen. Met of zonder gulp open.

Michiel

Michiel schrijft over alles wat een ander vaak over het hoofd ziet. De kleine dingen. Zo ook zijn zo... Bekijk profiel en blogs