Gebrek ziekte inzicht/ zorg weigeren

  • Tineke op 13 feb. 2018
  • Aantal reacties: 1
  • Laatste reactie: 15 feb. 2018
Goedenavond mensen

Zowel mijn schoonvader als mijn vader hebben niet aangeboren hersenletsel.
Moeder en schoonmoeder zijn beide aan het einde van hun latijn.
Zij zijn de zwaarst belaste mantelzorger.
Ik zie mijzelf als ondersteunend mantelzorger.
Ik loop alleen steeds tegen een probleem aan.
Hoe kun je iemand die zich 40-50 jaar in een rolverdeling heeft aangepast in dienst van haar man, helpen om zorg te gaan overdragen als de mannen in kwestie in verwarring en hevig verontwaardigd zijn,
elke keer als ze blijk geven van behoefte aan meer hulp of stukje vrijheid los van hem?


Schoonvader had een beroerte in de rechter hersenhelft en is doorlopend geirriteerd.
Is het overzicht kwijt en claimt zijn vrouw.
Geduldig blijven lukt meestal maar kost zowel haar als mij zeer veel tijd en energie.
Hij verdraagd echter geen hulp en weigert steevast thuiszorg. aankleden lukt min of meer maar duurt 2 uur.
Omdat hij geen hulp wil en niet snapt wat er mis is, hebben we bedacht om het tenminste voor haar wat makkelijker te maken...
Er gingen vele gesprekken, 4 maanden tijd,
5 kennismakingen en hoog oplopende herrie vooraf aan het voor elkaar krijgen van 2 uurtjes huishoudelijke hulp.
Eindelijk lijkt ze ook wat meer los te laten en gaat ze 1 uur per week naar een handwekclub.
Hoewel ze elke week moet aanhoren wat hij ervan vind. Ze heeft het emotioneel loodzwaar, is 76 en hartpatient. Er mag niemand van mijn schoonmoeders kennisen op de koffie komen. Haar enige zus evenmin..

Mijn eigen vader heeft waarschijnlijk NPH
teveel vocht in de hersenkamers wat teveel drukt op bepaalde gebieden. Vooral frontaal en temporaal. De symptomen lijken toe te nemen maar zijn misschien te behandelen met een shunt- operatie. ( drain)
Zijn gedrag lijkt op dat van mensen met frontaalkwab-dementie. Ongenuanceerd, ongeremd, opvliegend gedrag. constant misverstanden en ergernissen tussen hem en mijn moeder maken het samenleven zeer moeilijk. De ene genante situatie na de andere in gezelschap. Dit duurt al 3 jaar maar wordt nu pas onderkend. ( door arts) hopen maar dat snel een oplossing komt.

Ik vraag me af wat ik aanmoet met beide heren. Ze kunnen er niets aan doen dat ze

-gewend zijn volledig te leunen op hun vrouw
-het wegvallen van eigen takenaandeel niet inzien of de consequenties voor de ander niet zien.
-zelfs door de arts met klem geadviseerde zorg door derden niet snappen dus weigeren.

Ze willen geen ‘oppas’ maar ook niet dat hun vrouw zomaar de halve dag weg is.
Aanmelding voor dagbesteding schoonvader is mislukt... hij ging niet zonder haar

Reacties (1)

Plaats een reactie

Reageer op de vraag van Tineke.

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd