Steun/uitwisseling

  • Nanny nooitgedagt-marquenie op 15 mrt. 2015
  • Aantal reacties: 2
  • Laatste reactie: 17 mrt. 2015
Ik woon sinds 2000 met mijn man in Zuid-Frankrijk. Vanaf het eerste uur zijn wij/ben ik geconfronteed met ziekte. Mijn man kreeg blaaskanker en is na twee jaar behandeling daarvan genezen. Na 2 jaar bleek hij ook prostaatkanker te hebben. Wordt daarvoor nog steeds behandeld. En sinds 2007 moet hij 3x per week naar de dialyse.
Om een lang verhaal kort te maken. Zijn kinderen, uit een moeilijk eerste huwelijk, komen hier alleen naar toe om fijn vakantie te vieren. Praten over de penibele conditie van hun vader komt niet aan de orde. Hij is enkele malen voor de dood weggehaald, zo ook enkele weken geleden. De kinderen verwachten van mij dat ik ze op de hoogte hou, zij bellen niet, komen niet, sturen geen bloemetje ......
Mijn 2 vriendinnen zijn meteen uit NL overgekomen om mij te steunen in de zorg en de spanning
Met hen heb ik nu contact over het levenseinde van mijn man en de organisatie van de begrafenis. Niet dat dat binnen afzienbare tijd zal gebeuren, maar in zijn situatie kan het toch ineens afgelopen zijn. Mijn man staat hier helemaal achter, maar moet dat denken wij nog wel aan de kinderen duidelijk maken. Emotioneel een extra belasting in een tijd dat we het liefst ' lief willen zijn voor elkaar en van elkaar genieten'.
Wat kunt U mij adviseren?

Reacties (2)

Plaats een reactie

Reageer op de vraag van Nanny nooitgedagt-marquenie.

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd